hvikare (1)
SOD-SUPP · Söderwalls supplement
nn
hvikare hwekore ) orolig, ängslig el. vankelmodig person. girouagus . . . ostaduger ok hwekore GU C 20 s. 316 . " vagus dicitur qui aliquantulum vadit de loco in locum hwikare " ib s. 399 .